Tarczyca a głos

autor: SYLWIA PRUSAKIEWICZ-KUCHARSKA | PDF | DRUKUJ
Strona 2 z 2

Nadczynność tarczycy
Nadczynność oznacza, że gruczoł ten wytwarza zbyt dużą ilość hormonów.
Typowe objawy nadczynności tarczycy:
  • utrata wagi,
  • biegunki,
  • pobudliwość, drażliwość, nerwowość;
  • drżenie rąk,
  • przyśpieszona akcja serca, zaburzenia rytmu serca;
  • nadwrażliwość na ciepło, nadmierne pocenie się;
  • bezsenność,
  • duszności,
  • ciepła, wilgotna skóra, dolegliwości skórne;
  • łamliwość paznokci,
  • nieregularne miesiączki.

Nadczynność tarczycy a głos
Nadczynność gruczołu tarczowego powoduje:
  • matowe, przyciemnione, głuche brzmienie głosu;
  • szybkie męczenie się głosu,
  • występujące wieczorem krótkotrwałe, ale nawracające chrypki;
  • chrypki po wysiłku głosowym,
  • skrócenie czasu fonacji, zawężenie skali głosu, utrata wysokich dźwięków,
  • zaburzenia  w motoryce fałdów głosowych,
  • dysfonię hyperfunkcjonalną,
  • niedomykalność głośni w części międzychrzęstnej.

Ze względu na zwiększone napięcie mięśniowe podczas fonacji może dojść do pojawienia się guzków głosowych.

Powiększenie, stany zapalne tarczycy
Powiększenie gruczołu tarczowego (guzy, wole) może powodować ucisk na nerwy krtaniowe. To z kolei prowadzi do dysfunkcji nerwów krtaniowych wskutek czego może dojść do ograniczenia ruchomości fałdów głosowych. Stanom zapalnym tarczycy towarzyszyć może zapalenie stawów pierścienno-nalewkowych oraz porażenie fałdów głosowych.

Operacje tarczycy
Ze względu na bliskie umiejscowienie tarczycy i krtani, operacje gruczołu tarczowego mogą prowadzić do podobnych, jak wyżej, skutków. Jeśli podczas operacji tarczycy zostanie uszkodzony nerw krtaniowy górny – powikłaniem są zmiany barwy głosu. Uszkodzenie nerwu krtaniowego dolnego prowadzi do chrypki. Natomiast obustronne uszkodzenie wywołuje bezgłos i zaburzenia oddychania.
««  start « poprz. 1 2 nast.  » koniec »»

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »